Hrvatska književnica, novinarka i kolumnistkinja Vedrana Rudan preminula je u 77. godini, posle duge i teške bolesti, objavljeno je na njenoj Fejsbuk stranici.
Vest o smrti književnice objavljena je uz poruku da je „otišla na područje bez signala“, a Dnevnik.hr potvrdio je informaciju iz izvora bliskih književnici.
Tokom gostovanja u emisiji “Nedjeljom u 2”, Vedrana Rudan je otkrila da boluje od karcinoma, te rekla:
“Vi hoćete da ja plačem u ovoj emisiji jer ja umirem. Želim reći da ima jako puno ljudi koji me vole i da ja volim njih. I da sam besmrtna i neka moju smrt shvate kao odlazak na područje bez signala.”
Vedrana Rudan rođena je 29. oktobra 1949. godine u Opatiji, a bila je jedna od najčitanijih i najkontroverznijih savremenih hrvatskih književnica, poznata po direktnom i provokativnom stilu i oštroj kritici društvenih pojava, političara i vlasti.
Više od dve decenije radila je kao novinarka u različitim medijima, među kojima su bili Nacional i Feral tribjun, kao i na radiju, a nakon što je napustila novinarstvo posvetila se književnosti.
Njene knjige prevedene su na više jezika, a pojedina dela adaptirana su za pozorište u zemljama regiona. Pisala je o feminizmu, porodičnom nasilju, društvenom licemerju, bračnim odnosima, starenju, nacionalizmu i političkim elitama.
Veliku popularnost stekla je debitantskim romanom „Uho, grlo, nož“, objavljenim 2002. godine, a među njenim poznatijim delima su „Ljubav na poslednji pogled“, „Ja, nevernica“, „Kosturi okruga Medison“, „Muškarac u grlu“, „Ples oko Sunca“ i „Doživotna robija“.
Godinama je vodila i blog „Kako umrijeti bez stresa”, na kojem je komentarisala aktualne događaje, vlastiti život i teme koje su je zaokupljale.
O pojedinim teškim iskustvima iz privatnog života govorila je i javno. Iskustva vezana uz brak i položaj žene uticala su i na neke teme kojima se bavila u svojim knjigama.
U aprilu 2024. godine Vedrani Rudan dijagnostikovan je redak karcinom žučnih vodova jetre. Budući da je bolest otkrivena dok je još bila operabilna, u maju iste godine podvrgnuta je operaciji.
O svojoj bolesti govorila je veoma otvoreno. Pisala je o lečenju, strahu od smrti, troškovima medicinskih postupaka i problemima sa kojima se susreću onkološki pacijenti.
Poslednji period njenog života obeležio je i spor sa HZZO-om oko troškova dijagnostičkog postupka povezanog sa njenim lečenjem. Krajem jula 2026. objavljeno je da je nepravosnažno izgubila taj spor.
Ni nakon dijagnoze nije u potpunosti prestala da piše i javno govori o onome kroz šta prolazi. U jednom od razgovora svoju povezanost sa pisanjem sažela je rečima: „Kad pišem, ja sam živa.“
Vedrana Rudan je tokom karijere izgradila prepoznatljivo mesto na hrvatskoj i regionalnoj književnoj sceni. Njene knjige prevođene su na strane jezike, a prema nekima od njih nastale su i pozorišne predstave.
Bila je autorka koja je tokom decenija javnog delovanja često izazivala podeljene reakcije. Dok su jedni cenili njenu otvorenost i direktnost, drugi su kritikovali njen način izražavanja i pojedine javne stavove.
Iza nje su ostali brojni romani, kolumne i tekstovi, kao i dugogodišnja novinarska i književna karijera po kojoj će ostati upamćena, piše Dnevnik.hr, a prenosi N1.
Vedrana Rudan o našoj deci i unucima: Ubija ih kapitalizam, prostakluk šefova i infarkti u 45.
Dodaj komentar